Write

Support independent publishing: Buy this book on Lulu.Overboord is mijn eerste boek. Het is een bundel met korte verhalen van uiteenlopende toon en stijl.


Inhoud:
  • Ik weet niets over Emily Brontë (een grappig verhaal over een man die na tien jaar geen vakantie weer eens op reis gaat; met de trein naar Oostenrijk, om daar wat bergen te beklimmen en zich te bezinnen op het leven)
  • Vers (over een niet zo geliefde man die speciale liefde bij de warme bakker en niet bij de supermarkt koopt)
  • Schaap Drie (een relatiebreuk die op handen is, komt in een stroomversnelling doordat een man het meisje wat vroeger in het kerstspel 'Marie' speelde weer is tegengekomen op een schoolreünie)
  • De derde hond (Ellen en Anton zijn met Spaanse vrienden mee op vakantie; ze slapen wat ongemakkelijk in een woonkamer van de vriendelijke ouders van die vrienden, maar leren ook Barcelona kennen -en Alfonso, de mysterieuze aardige vriend van een familie)
  • Superheld (over de superheld die nog in het bed in een kinderkamer ligt)
  • De wereld om mij heen (verhaal met veel perspectieven en rollen; een avond en nacht in Utrecht; de vraag is of iedereen wel echt is...)
  • De bumper van een Rolls Royce (als kind kom je van alles te weten, en wat je weet vul je ook aan met wat je denkt te kunnen afleiden; zo ook de bumper van een Rolls Royce: u wist vast niet dat daar een houten balk in zit, met een laagje rubber er omheen)
  • Óók honderd jaar eenzaamheid (als een man bij een lawine op een gletsjer onder sneeuw en ijs terecht komt, houdt de liefde voor zijn meisje hem net zo lang warm tot hij kan uitbreken; de wereld is jaren verder, en zijn vriendin is niet teruggekomen van een van haar vele zoektochten naar een vermiste geliefde)
  • Mijn hommel (echt gebeurd! over verdriet om een hommel onder de lavendelstruik)
  • Overboord (als een jonge vader een nachtje in de cel beland omdat hij bij een etentje van zijn werk een vervelende collega een klap voor z'n hoofd gegeven heeft, heeft hij veel tijd om na te denken; hij denkt vooral na over zijn kleine zoontje, en over treinen kijken)
  • Ik ben er al (een schrijver in Utrecht mijmert over echt schrijver zijn in bijvoorbeeld Parijs; hij wil er heen, maar lijkt er nooit te komen....)
De verhalen van tussen 1998 en 2000 verschenen ook in De Eendagsvlieg en twee andere verhalen zijn tot stand gekomend doordat ik besloten had in 2008 aan minimaal twee verhalenwedstrijden mee te doen.

Het zijn zwierig vertelde verhalen over (vanuit) jong zijn, volwassen worden en blijven dromen. Maar ook over rollen spelen, doen alsof, en meer willen zijn dan jezelf. Overboord is de selectie van verhalen die ik jaren verzuimde aan een publiek aan te bieden.

Op de Lulu.com staat een preview gedeelte, waar je vast wat in kunt lezen. Er is ook een ebook versie van Overboord te koop!

Voor mijn gevoel begon het bewuste pad van het 'bedenk en maak' (sta op en loop) met schrijven. Korte verhaaltjes, meestal mikkend op de lach op de basisschool, en later op de middelbare school ook serieuzere thematiek. Op dit deel van de site plaats ik een deel van mijn werk.

Proza (drie korte verhalen, een greep uit de afgelopen jaren, deze staan ook in Overboord)

Poezie (27 gedichten, en dat is -op persoonlijke dingetjes en sinterklaasgedichten na- álles)

Drama (2 theaterteksten, die daadwerkelijk zijn opgevoerd)

Non-fictie (1 artikeltje wat ik schreef voor een e-zine. Er is meer, maar dat moet ik nog selecteren en online zetten) 

Schrijven zal ik altijd blijven doen en het zal me altijd plezier blijven bieden. Vooralsnog ga ik helemaal op in het filmmaken. Maar ook daar komt mijn schrijversgevoel vaak aan de beurt.

Share

Het hoeft helemaal geen hacker te zijn

XR-MagazineIn 2010 schreef ik een artikel voor het online tijdschrift XR-Magazine (Platform en online vakblad over enterprise architectuur). Over social engingeering, een interessant onderwerp wat uit mijn reguliere (dayjob) komt. Toch wil ik het hier wel plaatsen. Misschien heeft iemand er nog wat aan.

 

Social Engineering - Het hoeft helemaal geen hacker te zijn!

Bij beveiliging, dus ook bij informatiebeveiliging, wordt veel aandacht besteed aan het bedenken, ontwikkelen en implementeren van de juiste beveiligingsmaatregelen en oplossingen. Veelal gaat de aandacht uit naar technische oplossingen en het voorkomen dat deze ‘gekraakt’ worden. Maar wat als een kwaadwillende, zelfs zonder ook maar één beveiligingsmaatregel te trotseren of systeem te kraken, toch uw bedrijfskritische informatie weet te bemachtigen? Dit fenomeen heet Social Engineering, waarin misschien wel de zwakste schakel van beveiliging centraal staat: de mens.

Iemand belt naar een afdeling binnen uw bedrijf. Deze persoon zegt dat hij van een bekend bedrijf X is en dat hij de audit aan het voorbereiden is, welke volgende maand in uw bedrijf gehouden wordt via zijn bedrijf. Het zou alleen maar gaan om wat ondersteunende dingetjes. De grote gesprekken vinden uiteraard elders en met andere mensen plaats. De medewerker die dit telefoontje aanneemt, geeft een aantal namen en telefoonnummers van collega’s door die deze aanvullende vragen en dingetjes zouden kunnen afhandelen, mocht dat dan nodig zijn. Een paar weken later belt hij weer, nu naar één van de medewerkers die eerder zijn opgegeven. Hij gebruikt hetzelfde verhaal, maar nu stelt hij een paar concrete vragen. Deze medewerker vindt het wat vreemd, dus verifieert hij bij degene die zijn naam zou hebben doorgegeven of dit wel klopt. “Jawel, dat klopt, daar is een paar weken geleden ook al over gebeld.” De medewerker beantwoordt daarop enkele vragen en mailt een paar documenten ter ondersteuning naar deze persoon die zegt de audit te gaan doen. Deze persoon werkt echter helemaal niet voor dat bekende bedrijf X en er stond ook geen audit gepland. Of misschien zelfs wel en haakte deze persoon daar heel slim op in. Hoe zou hij dat soort informatie dan verkregen hebben? Mogelijk heeft hij deze informatie door middel van social engineering verkregen en werkt hij voor één van uw concurrenten, de pers of wellicht zelfs voor de onderwereld.

Lees het hele artikel op XR-Magazine...

Share

Oók honderd jaar eenzaamheid (2005)

I.
Ooit klom ik naar boven, naar de hoogste top van het jongste gebergte. Omhoog zou ik, moest ik: omhoog naar de top. Ik was een jong maar talentvol klimmer. Menigeen in mijn dorp was jaloers op mijn prille talent en mijn vastberadenheid. Die dag hing er een vochtige nevel in de lucht en als mist boven de gletsjers. Daardoor was het benauwd op de berg. Toch ging het goed, mijn klimmen. Trefzeker en met kleine maar effectieve stappen, stampte ik een spoor in de sneeuw die op de ijstong waarover ik mij voortbewoog lag. Af en toe stond ik stil om het zuchtje wind wat er toch nog te voelen was, zij het in mijn rug dus alleen bij stilstand, te vangen met mijn nek en warme voorhoofd. Ik voelde de weerkaatsende zon in alle druppeltjes water die in de lucht zweefde. De onderkant van mijn neus en het vel onder mijn kin gloeide een beetje door de beginnende verbranding. Dat had ik vaker gevoeld Het kon mij niet deren. Het hielp mij aan een doorleefd en ervaren uiterlijk, wat toen heel belangrijk voor me was.

Share

Lees meer: Oók honderd jaar eenzaamheid (2005)

Ik ben er al (2008)

Pieter had altijd gedacht dat hij in Parijs moest en zou gaan wonen. Met een lullig baantje om in de massa op te gaan, de taal en gewoonten te leren en de huur te betalen. Hij zou verstrooiing vinden in het woelige nachtleven en zijn geest scherpen aan eigenzinnige theatervoorstellingen in kleine zaaltjes. De overige tijd zou hij schrijvend op een gehuurd zolderkamertje doorbrengen. Hij stelde zich voor naar geveltjes, nabij gelegen achtertuintjes met slap gespannen waslijnen en grauwe binnenplaatsjes te staren terwijl hij met een mok koffie in zijn hand met de helft van zijn aandacht naar zijn recentst geschreven romanhoofdstuk keek. De oude stad zou hem voeden uit alle historische en recente poriën, en zijn geest zou de rest doen.

Share

Lees meer: Ik ben er al (2008)

De wereld om mij heen (2000)

Rutger
-'Gelooft u mij?' zei Rutger Hauer ergens in een televisie-interview. Hij trok daarbij een niet plaatsbaar gezicht en keek recht in de camera. Daarna moest hij lachen. Dat is de hele truc. Wacht maar tot ze je doorhebben. Dat is het hele eieren eten. Willing suspension of disbelief. Ze hébben je de hele tijd door, maar schakelen dat uit. Daardoor beseffen ze niet langer dat ze je doorhebben.

Share

Lees meer: De wereld om mij heen (2000)