Gentle Teaching gaat om veiligheid en om contact maken: companionship

Geplaatst door op in Non-profit
  • Lettergrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 5465
  • 1 reactie
  • Afdrukken

Twee dingen vallen me op aan Gentle Teaching bij de voorbereiding voor een filmpje voor een beoogd crowdfunding project wat ik met Pouwel van de Siepkamp aan het voorwerken ben. In de eerste plaats is het de indrukwekkende samenvatting van wat grondlegger John McGee in een interview omschrijft als de belangrijkste doelstelling van een hulp/zorgverlener volgens zijn benaderingswijze:

There's nothing I can do about the broken brain, nothing I can do about the broken body, so we're dealing with the broken heart as caregivers. Our task is to teach that person to veel safe with us and loved by us. A sense of  companionship.
-John McGee (14 11 1943 - 11 11 2012)


Gentle Teaching richt zich op gemarginaliseerde mensen. Dat zijn mensen die letterlijk en figuurlijk in de marge van de maatschappij zijn beland door -in de meeste gevallen- zware lichamelijke en/of verstandelijke handicaps. Maar de methode is ook lichtvoetiger inzetbaar bij probleemkinderen, psychiatrisch patienten en ook gewoon als benaderingswijze van mens tot mens. In de tweede plaats -want die had je nog van me te goed- valt me op dat ik in al de voorbeeldfilmpjes van hoe men Gentle Teaching inzet meerdere keren goed te zien is hoe een verstandelijk en lichamelijk gehandicapt persoon vanuit een tamelijk eenzame (mijn invulling en woordkeus) toestand, ontspant doordat hij contact maakt. Dus niet ontspant én contact maakt, maar: doordat hij contact maakt. Het voert te ver hier de hele Gentle Teaching methodiek uiteen te zetten (en ik ben ook veel te slecht op de hoogte om dat te kunnen). Daarom beperk ik me nu even tot deze twee aspecten die me al meer dan genoeg aanraakten en aan het denken zetten.

Pouwel geeft trainingen Gentle Teaching. Dat doet hij als onderdeel van zijn broodwinning, maar hij doet dat ook 'voor niets' in landen waar de zorg voor gemarginaliseerde mensen nog veel te leren heeft; landen waarin veel armoede is en waar gehandicapten nog veel meer als mislukkingen aan de kant worden gezet. Waar de gehandicapten nog meer ontkend worden als mens. Als mensen met een gevoelsleven. Hij doet dat in vakanties, op eigen kosten. Nu kreeg hij vanuit Rwanda de vraag of hij daar op een school voor dove kinderen de leerkrachten/begeleiders (zorgverleners) ook trainingen wil komen geven. Dat wil hij wel, maar hij kan náást zijn werkend bestaan en náást de al bestaande onbetaalde en zelf gefaciliteerde activiteiten niet nog meer intercontinentale vliegtickets realiseren (financieren).

Daarom zijn we bezig met een crowdsourcingcampagne: het is de bedoeling dat hij twee maal naar die school gaat. Het is de bedoeling om in Rwanda ter plekke mensen op te leiden tot trainer. Tijdens mijn eerste bezoek zal Pouwel zelf een training geven ter introductie en de beoogde eigen trainers zullen hier als deelnemer bij zijn. De tweede keer zal hij weer een training geven, maar daarbij zullen de beoogde eigen trainers een belangrijke bijdrage leveren in de training. Pouwel zal hun bijdrage coachen. Naast de training zal hij dan nog specifieke bijeenkomsten met deze trainers hebben om hen klaar te stomen in het in de toekomst zelf te doen. Tussen de trainingen en ook na de tweede training zal via Internet contact onderhouden worden om supervisie te geven. Deze campagne zal op niet al te lange termijn het levenslicht zien (onder meer via dit blog).

Vragen of reacties kun je kwijt onder dit blog, of via de site van stichting Gentle Teaching.
0

Reacties

Laat uw reactie achter

Gast dinsdag, 22 augustus 2017